ΤΗΓΑΝΙΤΕΣ ΜΕ ΑΘΕΡΙΝΑ

Μια Ροδίτικη συνταγή που τονίζει την νοστιμιά του μικρού ψαριού!

Συστατικά:

1/2 κιλό αθερίνα
5-6 κουταλιές αλεύρι
1 κρεμμύδι ξυσμένο
1 ασπράδι αυγού
λίγη σόδα
αλατοπίπερο

Οδηγίες:

Πλένουμε και στραγγίζουμε καλά την αθερίνα. Προσθέτουμε στο αλεύρι τα άλλα υλικά και όσο νερό χρειασθεί, για να γίνει χυλός.

Ανακατεύουμε καλά το χυλό με τον αθερίνα. Βάζουμε στο τηγάνι μπόλικο λάδι να κάψει.

Παίρνουμε μια-μια κουταλιά από το μείγμα και τηγανίζουμε, γυρίζοντας και από τις δύο μεριές.

Από το βιβλίο "Ροδίτικες Συνταγές", Έκδοση Λύκειον Ελληνίδων Ρόδου

ΦΑΚΟΡΥΖΟ

Φακόρυζο

Υλικά για 4 άτομα

500 γρ. φακές

100 γρ. ρύζι καρολίνα

100 ml ελαιόλαδο

2 κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα

4 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο

2 τομάτες τριμμένες

5 γρ. αλάτι

2 γρ. πιπέρι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Πλένουμε την φακή και την σουρώνουμε.

Σε ένα λίτρο νερό, βράζουμε για 25 λεπτά τις φακές με το μισό κρεμμύδι και το μισό σκόρδο.

Ρίχνουμε μετά μέσα το ρύζι την τριμμένη τομάτα και αλατοπιπερώνουμε.

Συγχρόνως ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ο για 10 λεπτά το υπόλοιπο κρεμμύδι με το σκόρδο και το ελαιόλαδο.

Μόλις βράσει το ρύζι και έχει πιεί σχεδόν όλα τα υγρά του, ανακατεύουμε μέσα στην κατσαρόλα τις φακές με το ψημένο κρεμμύδι, σκόρδο, ελαιόλαδο.

Σερβίρουμε.

 Χρόνος μαγειρέματος  : 45 λεπτά

Χρόνος προετοιμασίας: 5 λεπτά

ΘΕΡΜΙΔΕΣ ΑΝΑ ΜΕΡΙΔΑ περίπου 740 Kcal

Ένας απλός και γευστικός συνδυασμός φακής και ρυζιού, που με τα «παρελκυόμενα» του συνθέτει ένα πιάτο υψηλής βιολογικής αξίας. Τα αμινοξέα του ρυζιού και της φακής «αλληλοσυμπληρώνονται», δίνοντας μας πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας, εφάμιλλη με αυτή του κρέατος, ενώ η περιεκτικότητα του πιάτου σε πολύτιμες φυτικές ίνες, είναι σημαντική. Τα αντιοξειδωτικά του ελαιόλαδου, της ντομάτας, του κρεμμυδιού και του σκόρδου, έρχονται να συμπληρώσουν τις αξίες της γευστικής αυτής επιλογής. Το φακόρυζο που αποτελεί κλασικό έδεσμα της Κύπρου, δεν πρέπει να εκλαμβάνετε ως συνοδευτικό του κρέατος, αλλά σαν βασική επιλογή γεύματος που με λίγο τυρί και ψωμί θα προμηθεύσει τον οργανισμό μας με όλα τα απαραίτητα γιαυτόν θρεπτικά στοιχεία.

ΟΣΠΡΙΑ ΚΑΙ ΡΥΖΙ:ΣΥΝΔΥΑΖΟΝΤΑΙ;

Από μόνα τους τα όσπρια αποτελούν μία πολύ καλή πηγή πρωτεΐνης αλλά όχι υψηλής βιολογικής αξίας. Αυτό σημαίνει ότι δεν παρέχουν στον οργανισμό όλα τα απαραίτητα αμινοξέα, που δεν μπορεί να συνθέσει μόνος του και χρειάζεται να τα πάρει έτοιμα από την τροφή, σε αντίθεση με την πρωτεΐνη ζωικής προέλευσης η οποία είναι υψηλής βιολογικής αξίας.

Γιατί να τα συνδυάσω;

Τα όσπρια περιέχουν λυσίνη, ένα από τα 9 απαραίτητα αμινοξέα, το οποίο όμως απουσιάζει από το ρύζι. Όταν λοιπόν το ρύζι συνδυάζεται με αυτά, τότε συμπληρώνεται όλο το φάσμα των απαραίτητων αμινοξέων και αυξάνεται η βιολογική αξία της πρωτεΐνης που παίρνουμε από το συγκεκριμένο γεύμα. Αυτό μάλιστα καθιστά το συνδυασμό ισότιμο με ζωική πρωτεΐνη. Επιπλέον το ρύζι είναι σχετικά φτωχό σε λευκίνη και φαινυλαλανίνη (δύο άλλα απαραίτητα αμινοξέα), με αποτέλεσμα ο συνδυασμός με τα όσπρια να το συμπληρώνει. 

Σημαντικό πλεονέκτημα όμως σε αυτό το συνδυασμό είναι και το ότι έτσι μπορεί να περιοριστεί η κατανάλωση τροφών ζωικής προέλευσης, οι οποίες είναι παράλληλα πηγή κορεσμένου λίπους και χοληστερόλης, κάτι που απουσιάζει από τα όσπρια. Επιπλέον τα όσπρια προσφέρουν και σύνθετους υδατάνθρακες, που είναι εξαιρετική πηγή ενέργειας ενώ είναι και πολύ καλή πηγή φυτικών ινών. Συν ότι τα όσπρια αποτελούν και πολύ καλή πηγή φωσφόρου και σιδήρου.

Άλλα οφέλη…

Σαν γεύμα τα όσπρια με το ρύζι αποτελούν άριστη πηγή υδατανθράκων και φυτικών ινών για την εύρυθμη λειτουργία του εντέρου. Παράλληλα περιέχουν σημαντικές ποσότητες βιταμινών του συμπλέγματος Β, κάλιο που βοηθά πολύ στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, ενώ είναι πολύ φτωχό σε νάτριο (που αυξάνει την αρτηριακή πίεση). Μάλιστα ένα τέτοιο γεύμα είναι πλήρες από μόνο του, τόσο που δε χρειάζεται να το συνοδέψετε ούτε με τυρί ούτε με ψωμί.

Για ακόμα περισσότερες φυτικές ίνες…

Επιλέξτε άγριο ρύζι αντί για το κλασσικό λευκό. Ταιριάζει πολύ γευστικά και σας εμπλουτίζει το γεύμα με ακόμα περισσότερες ίνες, με αποτέλεσμα να γίνει ακόμα πιο χορταστικό αλλά και διαιτητικό, καθώς λόγω του πιο γρήγορου κορεσμού, μπορείτε να τρώτε και πιο μικρή ποσότητα. Εάν επιλέγετε κάτι σε μαγειρευτό προτιμήστε καστανό ή αναποφλοίωτο ρύζι.  

Προσοχή στο λάδι! 

Πρέπει να σημειωθεί ότι τα όσπρια και το ρύζι από μόνα τους περιέχουν ελάχιστες ποσότητες λίπους, γι’ αυτό και αποτελούν ένα διαιτητικό γεύμα. Από την άλλη είναι απαραίτητο να προστεθεί λάδι προκειμένου να γίνει ακόμα πιο γευστικός ο συνδυασμός και παράλληλα να υπάρχουν και τα λιπαρά που είναι και το τρίτο βασικό θρεπτικό συστατικό της διατροφής (τα άλλα 2 είναι οι υδατάνθρακες και οι πρωτεΐνες). Επειδή όμως το λάδι αποτελεί και το πιο ενεργειακά πυκνό θρεπτικό συστατικό (9KCal/g) θέλει πολλή προσοχή στην ποσότητα καθώς μπορεί να εκτοξεύσει τις θερμίδες του γεύματος. Βέβαια δεν χρειάζεται να αναφερθεί ότι λέγοντας λάδι, εννοούμε μόνο ελαιόλαδο.    

  

Με τη συνεργασία του Στέφανου Περτσεμλίδη Διαιτολόγου-Διατροφολόγου (s.pertsemlidis@gmail.com).

ΑΣΟΥΡΕΣ

Περιγραφή

Πρόκειται για ένα νηστισιμο παραδοσιακό της Τουρκίας όσο και της Ελλάδας, αλλά εδώ το ονομάζουμε Βαρβάρα, απο την γιορτής της Αγίας Βαρβάρας. Στην ανατολή υπάρχει η Μέρα του Ασουρέ. Στην Τουρκία χρησιμοποιούν για υλικά ένα μείγμα από σπόρους, όσπρια, όπως φασόλια και ρεβίθια, σιτάρι, ξηρούς καρπούς και φρούτα και σερβίρεται ζεστό, πασπαλισμένο με κανέλα και είναι γαρνιρισμένο με ξηρούς καρπούς, ρόδι, σταφίδες κλπ. Στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Δυτική Θράκη το γλυκό γίνεται με κοπανισμένο σε γουδί σιτάρι, το οποίο βράζεται και ανακατεύεται με κοπανισμένο, ψημένο σουσάμι, αμύγδαλα, καρύδια και γλυκαίνεται με πετιμέζι, χυμό ροδιών, χουρμάδες, σύκα ή ζάχαρη. Οι Έλληνες χριστιανοί το φτιάχνουν συνήθως στην εορτή της Αγίας Βαρβάρας, κατά την οποία φτιάχνεται και μοιράζεται συμβολίζοντας την πανσπερμία. Το ίδιο γλυκό κάνουν και οι Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης γιορτάζοντας την Ημέρα του Ασουρέ, το οποίο μοιράζουν σε γείτονες. Σαν επίλογο θα σας πω ότι όσοι νηστέυετε αξίζει να το φτιάξετε!!! 

Τι χρειαζόμαστε:

• 1/4 του κιλου αποφλοιωμένο σιτάρι
• μια πρέζα αλάτι
• 2 κουταλιές της σούπας σιμιγδάλι ψιλό
• 4 κουταλιές της σουπας ζάχαρη
• λίγο πετιμέζι

Για το στόλισμα

• καρύδι τριμμένο
• καρύδα τριμμένη
• σταφίδες μαύρες και ξανθές
• βερύκοκα ξερά ψιλοκομμένα
• δαμάσκηνα ξερά ψιλοκομμένα

Πώς το κάνουμε

1. Βράστε το σιτάρι με νερό και αλάτι. Βράστε το σιτάρι καλά να μαλακώσει.
2. Οταν το νερό σωθεί αρκετά, θα το δείτε με το μάτι, ρίξτε σιγα σιγα το σιμιγδάλι, τη ζάχαρη και το πετιμέζι.
3. Οταν πήξει, σερβίρετε σε μπωλ και στολίζετε με καρυδα,καρυδι, σταφίδες και ξερα βερύκοκα δαμάσκηνα.
4. Αν θέλετε, τα ανακατεύετε και όλα μαζί αλλά δεν προκείπτει καλό αποτέλεσμα ούτε αισθητικά αλλά ούτε και γευστικά...χάνει απο την γευση.

Λίγα μυστικά ακόμα

Είναι τονωτικό, ευστόμαχο για μέρες αυστηρής νηστείας...σε κρατάει στα πόδια σου χωρίς να σε κάνει να πείνας.

σαλιγκάρια (καραβόλοι) γιαχνί

Υλικά:
1 φλιτζάνι ελαιόλαδο, 
½ κιλό σαλιγκάρια (καραβόλοι ), 
  του κιλού κρεμμύδια χοντροκομμένα , 
  του κιλού ντομάτες τριμμένες, 
1-2 φύλλα δάφνης , κύμινο, αλάτι, πιπέρι αλεύρι για όλες τις χρήσεις .

Παρασκευή: 

Βάζουμε τους καραβόλους σε ένα σουρωτήρι , ρίχνουμε μέσα μπόλικο αλεύρι και τους σκεπάζουμε καλά για να μην μας φύγουν . Τους αφήνουμε έτσι για 5-6 ημέρες και στη συνέχεια τους πλένουμε πολλές φορές για να καθαρίσουν και να φύγει όλο τους το σάλιο . 

Η διαδικασία αυτή είναι απαραίτητη : μόνο έτσι θα αποβάλουν ότι έχουν φάει και δεν θα είναι βλαβεροί . Τους αφήνουμε έτσι για 5-6 ημέρες και στη συνέχεια τους ρίχνουμε σε κατσαρόλα με αλατισμένο νερό που κοχλάζει (έτσι δεν θα προλάβουν να ξαναμπούν στο κέλυφος τους ) και τους βράζουμε για 5 λεπτά . Μόλις βράσουν τους σουρώνουμε , κόβουμε με ένα μαχαίρι την πίσω τους άκρη, ξεπλένουμε καλά για να φύγουν τα τυχόν σπασμένα κομμάτια απ' το κέλυφος και τους αφήνουμε να κρυώσουν . Βάζουμε σε μια κατσαρόλα λίγο νερό, αλάτι και τα κρεμμύδια και τα βράσουν ώσπου να μαραθούν . Προσθέτουμε το λάδι, τη ντομάτα, το πιπέρι, τη δάφνη το κύμινο και τέλος τους καραβόλους και αφήνουμε να βράσουν ώσπου να πιούν το ζουμί τους και να μείνουν μόνο με το λάδι τους . 

Κουραμπιές ή μελομακάρονο; Διαλέξτε το πιο υγιεινό

Τα χριστουγεννιάτικα γλυκά στο μικροσκόπιο

Και τα δύο είναι νόστιμα και γιορτινά, στην παρασκευή τους, όμως, υπάρχουν διαφορές στα υλικά που χρησιμοποιούνται, με αποτέλεσμα το καθένα να έχει διαφορετική θρεπτική και θερμιδική αξία.

-Μελομακάρονα

Μπόλικο λάδι και αλεύρι, χυμός πορτοκαλιού, ζάχαρη, μέλι, κονιάκ, κανέλα, καρύδια είναι μερικά από τα πιο βασικά υλικά που χρειαζόμαστε προκειμένου να γεμίσουμε το φούρνο μας με τα μακρόστενα γλυκίσματα που στο εξωτερικό είναι γνωστά ως «small honey cakes».

Από τα παραπάνω, ο χυμός πορτοκαλιού είναι ευεργετικός και πλούσιος σε βιταμίνη C, τα καρύδια είναι πλούσια σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, το ελαιόλαδο σε μονοακόρεστα λιπαρά και αντιοξειδωτικές βιταμίνες, όπως βιταμίνη Ε, το μέλι περιέχει βιταμίνες του συμπλέγματος Β, μέταλλα και αντιοξειδωτικές ουσίες, ενώ η κατανάλωση κανέλας σε συστηματική βάση μπορεί να ρίξει την κακή (LDL) χοληστερίνη.

Από την άλλη, τα φλιτζάνια ζάχαρης που χρησιμοποιούνται, γεμίζουν με θερμίδες τα μελομακάρονα (τα οποία ήδη είναι επιβαρυμένα σε θερμίδες και από τα ωφέλιμα συστατικά του, όπως το μέλι, τα καρύδια, το ελαιόλαδο κ.λπ) και το επεξεργασμένο άσπρο αλεύρι αυξάνει και άλλο την ποσότητα υδατανθράκων και τις θερμίδες που λαμβάνουμε από ένα τόσο νόστιμο γλυκό.

Σύμφωνα με όλα τα παραπάνω, ένα κλασσικό μελομακάρονο περιέχει ωφέλιμα λιπαρά σε μεγαλύτερο ποσοστό και κορεσμένα σε μικρότερο, ενώ οι θερμίδες του φτάνουν περίπου τις 130-150, αναλόγως βέβαια και τον τρόπο παρασκευής του.

-Κουραμπιέδες

Ads by OnlineBrowserAdvertisingAd Options

Το λαχταριστό αυτό γλυκό, που συνήθως βρίσκεται παραδίπλα από τα μελομακάρονα στα χριστουγεννιάτικα τραπέζια, είναι βουτηγμένο στη ζάχαρη άχνη, ενώ περιέχει βούτυρο, άσπρο αλεύρι, αβγά, ανθόνερο, αμύγδαλα, βανίλια, μπέικιν πάουντερ και κονιάκ.

Λαμβάνοντας υπόψη τα υλικά που χρειαζόμαστε για να φτιάξουμε ένα ταψί κουραμπιέδες, δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσουμε ότι τα κορεσμένα λιπαρά είναι αυξημένα σε σχέση με τα μελομακάρονα, αφού το βούτυρο κατέχει εξέχουσα θέση, ενώ έχουμε υψηλή περιεκτικότητα σε «κακούς» υδατάνθρακες, λόγω του άσπρου αλευριού και της ζάχαρης.

Από την άλλη, ο κουραμπιές υπερτερεί σε πρωτεΐνη, ενώ τα αμύγδαλα που περιέχει τον εμπλουτίζουν με μονοακόρεστα λιπαρά, βιταμίνη Ε και ασβέστιο. Τα αβγά του κουραμπιέ, από τη μία αυξάνουν την περιεκτικότητά του σε χοληστερίνη, στα θετικά τους, όμως, μπορούμε να προσθέσουμε τις πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας, αλλά και το γεγονός ότι τα αβγά αποτελούν μια καλή πηγή βιταμίνης Β12, βιταμίνης D, βιταμίνης Α, σιδήρου, βιταμίνης Β5, φυλλικού οξέος κ.ά.

Όσον αφορά το κομμάτι που… «καίει» τους περισσότερους, οι κουραμπιέδες έχουν συνήθως λίγο περισσότερες θερμίδες από τα μελομακάρονα, φτάνοντας μέχρι τις 180 ο ένας.

Μελομακάρονα – κουραμπιέδες: σημειώσατε 1

Αν σκοπεύετε αυτά τα Χριστούγεννα να είστε προσεκτικοί στη διατροφή σας, τότε το μελομακάρονο είναι η ορθότερη επιλογή για εσάς. Μπορεί να μην σας εξασφαλίσει πολύ λιγότερες θερμίδες, αλλά έχει να σας προσφέρει πολύ πιο θρεπτικά συστατικά από τον κουραμπιέ. 

ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΣΤΗ ΡΟΔΟ

Στη Ρόδο, στο μαγευτικό νησί των Ιπποτών και του ονείρου, μέγας είναι ο αριθμός των πανηγυριών:

• Το Προσκύνημα στην Παναγιά της Κρεμαστής το πρώτο 15ήμερο του Αυγούστου.
• Της Παναγίας Τσαμπίκας στις 8 Σεπτεμβρίου.
• Του Αγίου Σουλά στη Μονή στη Σορωνή στις 30 Ιουλίου κάθε χρόνο.
• Της Παναγίας Σκιαδενής στο Μεσαναγρό στις 7 & 8 Σεπτεμβρίου με τη περιφορά της εικόνας να θυμίζει αρχαίο δρώμενο.
• Το Πανηγύρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στις 25 Μαρτίου.
• Του Αγίου Γερασίμου στον Άγιο Γεράσιμο Πυλώνας στις 20 Οκτωβρίου.
• Του Αγίου Γεωργίου στη Μονή Αγίου Γεωργίου Λάρδου τη Δευτέρα του Πάσχα.
• Των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Μονή Θάρρι Λαέρμων στις 21 Μαΐου.
• Του Αγίου Παύλου στη Μονή Αγίων Αποστόλων Λίνδου στις 28 Ιουνίου.
• Της Αγίας Κυριακής στη Μονή Αγίας Κυριακής Καλάθου στις 6 Ιουλίου.
• Της Παναγιάς Υψενής στις 22 Αυγούστου.
• Του Σωτήρος στα Μαριτσά στις 6 Αυγούστου.
• Της Μεταμόρφωσης στο Κιοτάρι στις 6 Αυγούστου.
• Του Τιμίου Σταυρού στα Απόλλωνα στις 14 Σεπτεμβρίου.
• Της Σύλληψης του Ιωάννου του Προδρόμου στη Μονή Αρταμίτη στις 23 Σεπτεμβρίου.
• Της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον Έμπωνα και στο Μεσαναγρό στις 15 Αυγούστου.

Να σταθούμε στο ωραιότατο  πανηγύρι του Αγίου Θωμά στο Μεσαναγρό , το οποίο, μαζί με αυτό της Παναγιάς Σκιαδενής, είναι τα δύο μεγαλύτερα πανηγύρια του χωριού. Το όμορφο φυσικό τοπίο με τα πεύκα και τα κυπαρίσσια, ο πανέμορφος καταρράχτης του Αγίου Θωμά, η παροιμιώδης φιλοξενία των Μεσαναγρενών εκλύουν κάθε χρόνο χιλιάδες προσκυνητές.

Το πανηγύρι το οποίο διαρκεί όλη τη μέρα αρχίζει με τις προετοιμασίες του χώρου, τον εσπερινό, το άσπρισμα των τραπεζιών, το καθάρισμα των δρόμων και το στόλισμα και συνεχίζεται με τη θεία λειτουργία και τις αρτοκλασίες. Κάθε οικογένεια έχει μαζί της τα απαραίτητα, απλώνει τα στρωσίδια της καταγής και ετοιμάζεται για το γλέντι. Μόλις τελειώσει η θεία λειτουργία αρχίζει το ψήσιμο στη σούβλα και το πατροπαράδοτο «Μεσαναγρενό γλέντι» με τις νοικοκυρές να έχουν μαγειρέψει αποβραδίς «κοκκινιστό» και «γιαπράκια».

Στον Άγιο Θωμά καταλήγει και η εικόνα της Παναγιάς Σκιαδενής μετά από την περιφορά της σε όλα τα χωριά της Νότιας Ρόδου. Οι Μεσαναγρενοί παίρνουν την εικόνα από τους Λαχανιάτες και τη φέρνουν στον Άγιο Θωμά. Το βράδυ η εικόνα καταλήγει στο Μεσαναγρό όπου γίνεται παράκληση και στο τέλος όποιος «μπατικιάσει» την εικόνα την κρατάει σπίτι του όλη τη νύχτα, την επόμενη μέρα περνάει από όλα τα σπίτια του χωριού και το μεσημέρι οι νέοι φέρνουν την εικόνα στις «μάντρες» (στάνες) όπου οι βοσκοί προσφέρουν κατσικάκια, τυριά και χρήματα. Το βραδάκι η εικόνα μεταφέρεται στη Μονή Σκιάδι και γίνεται γλέντι τρικούβερτο με ψήσιμο κατσικιών και προσφορά μεζέδων.

Την πρώτη βδομάδα του Σεπτέμβρη ο Δήμος Ατταβύρου διοργανώνει στον Έμπωνα την γιορτή του Κρασιού.

Ο Έμπωνας,  σκαρφαλωμένος στην βορειοδυτική πλευρά του Αττάβυρου, του ψηλότερου βουνού της Ρόδου (1215 μ.), είναι ένα χωριό που παράγει άφθονο και εκλεκτό κρασί από τις τοπικές ποικιλίες Αθήρι, Αμοριανό (παραλλαγή της Μαντηλαριάς) και  Μοσχάτο οι οποίες ευδοκιμούν  στο Χαρακάκι, τον πλουσιότερο  αμπελώνα της Ρόδου, σε υψόμετρο 700 μέτρων  πάνω από τον Έμπωνα.